Deze website is bedoeld om mijn vrienden en kennissen te laten weten hoe het met mij gaat en mede kankerpatienten mijn positieve blik te delen. Ik zal in mijn dagboek van tijd tot tot nieuwe ervaringen aan het web toevertrouwen die je kunt lezen.

Lieve mensen

Eerst wil ik mijn allerliefste vrouw Tineke, mijn kinderen Bella, Eva en Victoria bedanken voor de supersteun die ze mij elke dag weer geven om een zware strijd te overwinnen, en waar ik van overtuigd ben dat die te overwinnen is, tevens mijn vrienden,  familie van mij en Tineke en speciaal  mijn schoonmoeder ,Marcel, Cees, Kees en André. Ook wil ik mijn broer Leo bedanken voor zijn extra inzet.

Door mijn gezin, mijn grote passie "wielrennen" en "gitaarspelen" mijn werk o.a. het onderhouden van de Internet winkel van mijn vrouw, vind ik de energie om elke dag weer vol goede moed aan te vangen, want ik bruis als nooit tevoren.

Vorig jaar op 28 april ben ik na spoedopname geopereerd in het Bronovo ziekenhuis.

Tijdens de operatie is er 30 cm dikke darm verwijderd, wat na onderzoek een kwaadaardige tumor bleek te zijn (of wel het gewraakte woord "KANKER").

Na ontslag uit het ziekenhuis 8 mei ben ik na een week weer op de racefiets gestapt voor korte ritjes van 10 tot 20 km. Begin juli nam ik voor het eerst weer deel aan wedstrijden, wat me erg zwaar viel want mijn conditie was na de operatie tot het nulpunt gedaald.

Zowaar medio augustus kwam ik in de wedstrijden toch weer voorin te fietsen met diversen ereplaatsen, en tijdens de ronde van Mallorca werd de conditie weer zo goed dat ik 30 oktober herfstkampioen werd bij Westland Wil Vooruit, dit natuurlijk in mijn categorie MASTERS (40+).Op deze categorie ben ik erg trots op omdat dit een fanatieke groep is.

16 november  2003 heb ik tijdens een korte skivakantie mijn linker kruisband afgescheurd en mijn meniscus beschadigd na een val, waardoor ik tot 2 januari heb moeten revalideren.

In de maanden januari en februari 2004 ben ik zeer hard gaan trainen wat tot resultaat had dat mijn conditie weer tiptop geworden was. Helaas in de 2^e week van maart herstelde ik plots niet van de training, waarna ik mijn huis/sportarts Peter Verstappen consulteerde, en daarna het raadzaam vond om mijn bloed te laten controleren.Geluk bij een ongeluk is dat ik door trainingsinspanningen moe werd en daardoor erachter kwam dat de lever niet goed functioneerde. Ik had waarschijnlijk in normale omstandigheden 1 jaar later pas symptomen gekregen, waardoor het misschien te laat zou blijken voor effectieve behandeling.

Mijn leverfunctie bleek 20 x hoger dan normaal, direct heb ik in het ziekenhuis allerlei onderzoeken moeten ondergaan waarvan ik jullie de details zal besparen. Toen kreeg ik het onheilspellende bericht dat de dikke darmkanker uitgezaaid was tot in mijn lever en lymfeklier in de buikwand.

Daarna ben ik 2 a 3 weken erg ziek geweest, maar plots knapte ik weer op, en ben weer wedstrijden gaan fietsen tot 3 dagen voor de eerste chemokuur.

Deze wedstrijden zijn mijn mooiste uren geweest op de fiets, nl toch weer voor in het peloton meedoen voor een ereplaats en weten dat de conditie tiptop is om de zwaarste tijd van mijn leven tegemoet te gaan.

Ik moet nu chemo therapie ondergaan, en wanneer de kuur aanslaat hoop ik deze zomer of najaar een operatie te ondergaan aan de lever om kankervrij te worden.

En anders blijf ik kuren om de kanker klein te houden tot mijn 90^ste jaar, of nog langer.

In 2005 sta in augustus weer aan de start van het WK voor Masters in Oostenrijk, al zal ik nooit wereldkampioen worden (ik ken mijn plaats in het peloton), je weet maar nooit.

Ik wil benadrukken dat het  beoefenen  van de wielersport op oudere leeftijd net zo mooi is of mooier dan rijden bij de profs, en dat je geen gesjeesde ouwe bent die zo nodig nog moet!Een bekende profwielrenner noemde onze veteranen categorie ouwe mafkezen, mijn antwoord hierop was, de wielersport is niet alleen voor jonge mensen tot 35 jaar.

 je kunt een berichtje achterlaten in mijn gastenboek.

 groeten Joop

Joop en Tineke in mei  2004 aan zee in spanje een week voor de aanvang van de chemo therapie.

kerstmis 2003 thailand

met de 3 dochters vlnr. Eva, Victoria en Bella

 DE BELANGRIJKSE REDEN DAT IK WIL GENEZEN,  WAARVOOR IK DEZE ZWARE STRIJD IN MIJN VOORDEEL WIL BESLECHTEN IS, DAT HET ONS GEZIN NIET GAAT OVERKOMEN DAT MIJN KINDEREN ZONDER EEN VADER MOETEN OPGROEIEN, EN TINEKE NIET ALLEEN KOMT TE STAAN.

14 november 2005

Nu ruim een jaar na mijn levensreddende operatie gaat het erg goed met mij, vooral dr Jan Ringers van het LUMC te LEIDEN dank ik voor zijn inzet en geloof in mij, om mij te operen en de tumor in lever en lympheklier weg te halen, na in twee ziekenhuizen te zijn afgewezen.

In april 2005 heb ik een buikoperatie ondergaan vanwege een vlek in een lymfeklier in de buik, bleek loos alarm,in augustus 2005 wederom weer geopereerd aan mijn buik, vanwege onwillige darmen, direct is mijn lever en verdere organen onderzocht op tumorcellen, omdat de buik weer open was, de uitslagen waren zeer positief voor mij. Na in oktober nog een darmonderzoek te hebben ondergaan, wederom  met goede uitslagen, heb ik weer alle uitzichten op de toekomst.

Mijn vizier heb ik reeds op augustus 2006 gezet, het WK voor masters in Sankt Johann te Oosterijk, door de opratie is dit in 2005 mislukt, maar volgend jaar ga ik het weer proberen en zonder gekke dingen sa ik er. Vanaf mediomaart neem ik weer deel aan de masterwedstrijden, overal waar er te fietsen valt binnen en buitenland, nu ben ik alweer op de wielerbaan in het velodrome te Amsterdam aan het trainen, en dat bevalt goed. Men zegt dat ik verslaafd ben, maar aan fietsen is dat toch niet zo erg!!!!!!!!!!

Ter illustratie dat het echt goed gaat, op kop tijdens de race om het herfstkampioenschap waarin ik 2e werd, de foto werd 28 0ktober 2005 gemaakt.